Odkryto bliźniaka Jowisza wokół bliźniaka Słońca

Artystyczna wizja bliźniaka Jowisza orbitującego wokół HIP 11915

Astronomowie odkryli bliźniaka Jowisza, krążącego w tej samej odległości, od bliźniaczo podobnej do Słońca gwiazdy.

Według dzisiejszych teorii, planety o masie Jowisza, odgrywają istotną rolę w tworzeniu się systemów planetarnych. Dotychczas badania wskazywały jednak na obecność systemów planetarnych, gdzie w ich wewnętrznym rejonie, znajdowały się masywne planety – do kilku razy masywniejsze od Ziemi. To rzucało pewien kontrast na to, co widzimy w naszym Układzie Słonecznym, gdzie w wewnętrznych rejonach znajdują się małe, skaliste planety, a gazowe giganty, jak Jowisz, krążą dalej na zewnątrz.

Prawdopodobnie nie jest to spowodowane rzadkością tego typu układów, ale jeszcze zbyt małym zaawansowaniem naszych urządzeń, którym trudno wykryć olbrzymie planety, krążące daleko od macierzystych gwiazd.

Kierując się najnowszymi teoriami, nasz Układ Słoneczny był zdolny do rozwoju i podtrzymania życia, między innymi dzięki obecności Jowisza i jego grawitacyjnemu oddziaływaniu na Układ Słoneczny, w czasach jego formowania. Odnalezienie Jowisza bliźniaka, to ważny krok w kierunku poszukiwania Układu Słonecznego 2.0, który odzwierciedlałby nasz system planetarny.

Nowe odkrycie zawdzięczamy dzięki użyciu HARPS. Jest to jedno z najbardziej precyzyjnych urządzeń do poszukiwania planet, zamontowane na 3,6 metrowym teleskopie ESO w Obserwatorium La Silla w Chile.

Mimo, że odkryto już wiele planet podobnych do Jowisza, krążących w różnych odległościach od gwiazd, podobnych do Słońca. Odkrycie to najbardziej pasuje do naszego Układu Słonecznego, zarówno pod względem masy planety jak i odległości od gwiazdy, która wykazuje duże podobieństwo do naszego Słońca.

Gwiazda HIP 11915, jest nie tylko podobna pod względem masy, ale również jest w tym samym wieku co nasze Słońce. Również ich skład chemiczny jest bardzo podobny. Chemiczna sygnatura Słońca, może być częściowo naznaczona obecnością skalistych planet w Układzie Słonecznym, co otwiera możliwości istnienia skalistych planet również wokół HIP 11915.

Po dwóch dekadach polowania na egzoplanety, w końcu zaczynamy dostrzegać gazowe giganty o długim okresie orbitowania, podobne do tych w naszym Układzie Słonecznym […] To odkrycie, to wspaniały sygnał, że gdzieś tam, inne systemy słoneczne, mogą czekać na nasze odkrycie.

Mówi Metan Bedell, współautor badań.

Źródło: Phys, ESO

Zostaw komentarz